BEKLEYİŞ

Bekleyiş… Baştan sona bitmeyen ve sonu gelmez bir bekleyiş yaşadığımız. Karanlık koridorlarda silik ayak izlerini ararken, midemi bulandıran suratlara bile ümitle bakıyorum. Belki adın geçer diye cümlelerinde ve herhangi bir haberin geçer diye adımlarım yavaşlıyor yanlarında. Bıkıyorum. Cama vuran siluetlerden biri de seninkidir diye

EYVALLAH

Sesine hüzün kaçmış bir adam vardı bu gece karşımda her ne kadar yalanlasa da. Korkular mı sardı seni de benim masum bebeğim? Korkular mı var yoksa artık rüyalarında? Gelecek artık ümit yerine ürpertiyle birlikte mi düşüyor içine? Vazgeçmek üzere misin benden? Söylemek mi zor, temellendirmek mi?